Column 5 Spiegelbeeld Magazine

Emoties

'Peter met het korte lontje' werd ik genoemd nadat ik met stemverheffing was uitgevallen naar iemand die nieuw was in onze groep. Ik ben nogal sensitief voor groepsdynamiek en had het gevoel 'onze' groep te moeten beschermen tegen wat ik als een aanval erop ervoer, terwijl de betreffende goeie man zich slechts uitgenodigd voelde zijn mening over ons te geven.
Het ging me er niet om of ik gelijk had en ik was ook niet boos op de man persoonlijk, maar ik verbaasde me erover dat mijn kwaadheid door velen als negatief werd gekwalificeerd.
Voor mij zijn emoties slechts de uitdrukking van de ervaring mens te zijn en vormen ze de brandstof voor iedere menselijke schepping. Ik wordt pas creatief – kan bijvoorbeeld pas dit stukje schrijven – doordat ik me ergens over opwind, of ergens verdrietig, blij of enthousiast van word.
Ik ben oneindig bewustzijn dat op planeet Aarde een menselijke ervaring heeft. En die ervaring registreer ik via de zintuigen van mijn lichaam, waardoor je ook kunt zeggen dat emoties slechts de uitdrukking zijn van een ziel die bemerkt dat ie een fysiek lichaam heeft.

Het heeft geen zin boos te worden op datgene of diegene die deze emotie in jou heeft opgeroepen, want het blijft immers jouw boosheid (niet die van de ander). Maar het heeft ook geen zin je emoties te ontkennen, in tegendeel.
Toen in de zomer van 2018 mijn uitgever van de ene op de andere dag besloot om eenzijdig de stekker uit ons gezamenlijke project te trekken, vlak voordat mijn boek zou worden uitgebracht, maakte me dat super pissig. Al snel besloot ik dat het zinloos was die woede op hem te richten en het nuttiger was die heftige emoties als scheppende kracht in te zetten om daarmee een eigen website te bouwen (wat ik nog nooit had gedaan) en een eigen uitgeverij te beginnen. Dit ging uiteraard niet zonder hulp van anderen (waarvoor dank!), maar het was mijn beslissing, die gevoed door emoties tot deze (co-)creaties leidde.

Robots en de psychopathische krachten die onze planeet hebben gehackt, hebben geen emoties. Wat ze wel kunnen – en zeer zeker doen – is het registreren van alle menselijke emoties om die te gebruiken als voeding voor hun controle over ons. De robots van Facebook en Google doen dat ook. Iedere 'like' wordt genoteerd in hun cloud, hun virtuele archief, om vat op jouw emotielichaam te krijgen. De Matrix wil het liefst dat zoveel mogelijk de lagere emoties worden gegenereerd die zo ver mogelijk weg liggen van de hogere en subtielere gevoelens van je hart. Aan angst en paniek valt geld te verdienen; liefde is gratis en oneindig verkrijgbaar.
Iedere emotie heeft zijn eigen geometrische signatuur, zijn eigen frequentie en die wordt maar al te graag bestudeerd door de zelflerende (computer)programma's van de Matrix omdat die geen enkele emotie kent. Een machine of een robot heeft geen empathie, noch een geweten, et voilá: dit is dan ook precies waarin een robot geheel overeenkomt met een psychopaat.
Robots en psychopaten kunnen zelf niks scheppen, ze kunnen slechts kopiëren en parasiteren. Ze kunnen slechts voortborduren op wat mensen als soevereine goddelijke wezens hebben geschapen en aan hen als voeding (elektrische stroom cq emoties) toedienen.

Hoe ga ik om met een psychopaat? Eigenlijk net als met een robot: als een instrument dat mij dient en niet andersom. Licht en liefde sturen naar een psychopaat of naar welk geprogrammeerd instrument of systeem schiet niet op. Ik schep liever mijn eigen werkelijkheid – samen met bondgenoten – gevoed door MIJN emoties, mijn levenskracht, mijn seksuele energie, mijn eigen scheppingskracht.